ΚΚ

  

πόσο περίεργο είναι, κάθε φορά να περιμένω με τέτοια λαχτάρα να τον δω.. Τις τελευταίες 3 εβδομάδες τον είδα δυο φορές στον ύπνο μου. είναι ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους της ζωής μου. Άνθρωπος-σταθμός. Πατρική φιγούρα, ξέχειλη από αγάπη την οποία μάταια προσπαθεί να κρύψει πίσω από την τυπικότητα της θέσης του. Θέλει να φαίνεται "αυστηρός".. Απαθής και αποστασιοποιημένος.. Ξέρω όμως ότι μου έχει αδυναμία.. Τη διακρίνω με ευκολία στα μάτια του κάθε φορά που με κοιτάζουν -ακόμα και σ' αυτήν τη βιαστική συνάντηση του νοσοκομειακού διαδρόμου-, στον τόνο της φωνής του ακόμα κι όταν φτάνει στα αυτιά μου μέσα από την τηλεφωνική γραμμή.. Ζηλεύω την κόρη του. Ή μάλλον δεν ξέρω αν τη ζηλεύω.. Ίσως να τον βλέπει λιγότερο από μένα, ή και το ίδιο.. Σε κάθε περίπτωση είναι άδικο. Ζηλεύω όμως το γεγονός ότι είναι κόρη του.. Το γεγονός ότι είναι πατέρας της αυτός ο αστείρευτος άνθρωπος που σε κάθε διαπίστωση βελτίωσης ή και στασιμότητας σχεδόν απογειώνεται.. Πόσα μπορεί να σημαίνω γι' αυτόν? Φαίνεται πολλά, μπορεί και τίποτα.. Δεν ξέρω αν έχει σημασία το ποιος είναι στα μάτια μου και το ποιος είναι στην πραγματικότητα. Σημασία έχει που τα δυο αυτά μέσα μου ταυτίζονται και τον τοποθετούν στο υψηλότερο βάθρο.

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

                        

Κάποτε, κάπου είχες γράψει ότι από εμένα, την άγνωστη, έμαθες τι θα πει αγάπη. Σου 'χα γκρεμίσει, λέει, όλες τις θεωρίες περί πριγκίπων και άσπρων αλόγων..
 Πέντε χρόνια μετά, που πλέον όλα είναι αλλιώς και "κανονικά", είδα στα μάτια σου το ίδιο βούρκωμα. Σου 'λεγα πόσο ευτυχισμένη είμαι, το έβλεπες στο βλέμμα μου και τα μάτια σου γέμιζαν αυτά τα δάκρυα της εξιλέωσης. Είμαι πια καλά.. Λυτρώθηκες.. Δε μου χρωστάς καμία αποκατάσταση, καμία "επιστροφή ευτυχίας".
 Είναι περίεργο, κάποτε- θα 'λεγε κανείς ότι αναπνέαμε η μία από το οξυγόνο της άλλης. Ο θάνατός μου η ζωή σου και ποτέ το αντίστροφο. Και πέθανα, πέθαινα κάθε μέρα κι εσύ το μόνο που κατάφερνες να ζήσεις ήταν στιγμές ημίφωτος. Καμία σχέση με τις εκτυφλώσεις που ονειρευόσουν ξεκνώντας.
Μεγάλωσες.. Σχεδόν το πτυχίο σου θα πάρεις, μου μιλούσες για "5-6 φορές μόνο" κάπου μεταξύ Ολλανδίας και Μονακό κι εγώ σε θυμάμαι να ντρέπεσαι που σου έπιασαν το χέρι. 
 Ένιωσα περίεργα. Ένα σφίξιμο καταγεγραμμένο στο υποσυνείδητό μου ως σήμα κατατεθέν του τότε.  Ήσουν παιδί, τώρα ακόμα πιο παιδί. Το ανεξίτηλο ρολόι σου δείχνει 3 η ώρα. Ακόμη κι όταν δε θα αναπνέεις πια, αυτό 3 θα δείχνει. Σαν και το δικό μου.
 Πρώτη φορά που δε γύρεψα το αστεράκι μου. Μάλλον επίτηδες. Το 'χαμε ανταλλάξει κι αυτό "κάποτε" σ' ένα σταυροδρόμι. Κι ένα φτερό σου -τώρα το θυμήθηκα- που το 'χω κλεισμένο σ' ένα φάκελο μ' ένα γράμμα σου.
 Ξέρω πως σπάνια σε βλέπω πια. Ίσως πολλά να 'χασαν το νόημά τους μέσα στο χρόνο. Σε κέρδισαν όσα ήταν πάντα ένα βήμα πίσω. Ήμουν όμως εκεί, εκεί που κανεις δε θα μπορέσει να βρεθεί ξανα. Στην αρχή σου.


 Ήσουν το αγγελάκι που ξέπεσε και τώρα στο χέρι σου λες και από λεπτό σε λεπτό θα σημάνει η ώρα των τελωνίων. Άλλαξαν πολλά

Αξίας Ανεκτίμητης

                          

                        

 Είναι κάτι στιγμές που θα 'πρεπε να κρατάνε λίγο παραπάνω από μια στιγμή. Κάποιες ημέρες που όφειλαν να έχουν 25 ώρες. Κάποια μέρη που μου χρωστούσαν να βρίσκονται πιο κοντά. Κάποια "Στολίδια" που λάμπουν λίγο περισσότερο. Κάποιοι άνθρωποι με τους οποίους επιβάλλεται να μπορέσω να ζήσω παραπάνω 

από μία ζωές.

 Βεά, Χριστίνα, Μαρία, Σταυριάνα.. Το "ευχαριστώ" ποτέ δε θα αρκέσει.. 

(ίσως άργησα, αλλά μπορώ πλέον στα 23 μου να πω με σιγουριά ότι έχω φίλους)

κι έτσι κυλάει τ' όνειρό μας..

όλα τα ΜΟΥ είναι ΣΟΥ

και 

όλα τα ΣΟΥ είναι ΜΟΥ

χαρές και πανηγύρια

τελικά η διαφορά σημειώνεται ακριβώς στη μετάβαση από τα 66 στα 65 κιλά

χθές δε με πρόσεχε κανένας και σήμερα τρακάρανε στο φανάρι πηγαίνοντας σημειωτόν

(επιτέλους λίγο γκρι)

αφού το βλέπω, δεν πληρώ ούτε τις δικές σου προδιαγραφές ούτε των φίλων σου. αφού "θα ήμουν καλύτερη αν ήμουν περισσότερο έτσι και λιγότερο αλλιώς".. 

αφού οι φίλοι σου λένε ότι η Ε. -που είναι τουλάχιστον 5 κιλά λιγότερα από μένα- "είναι γεματούλα".. 

αφού οι κοπέλες τους είναι όλες 90-60-90..

τι σχέση έχω εγώ με όλα αυτά..?

ΡΗΤΟΡΙΚΗ

θα με Διεκδικούσες ποτέ..?